Historia Promnic sięga XVI w., kiedy to biskup wrocławski Baltazar von Promnic zakupił tereny Wolnego Państwa Pszczyna, w ramach którego wchodziły tereny Promnic. Przez kolejne wieki Promnice były w posiadaniu rodzin Anhaltów, a następnie Hochbergów. To właśnie przedstawiciel tego rodu - Jan Henryk XI był inicjatorem budowy rezydencji myśliwskiej. W 1861 r. za sprawą nadwornego architekta Olivera Pavelta powstaje zameczek w stylu neogotyku angielskiego.
Sześć lat później po jednym z polowań zameczek spłonął. Dosyć szybko, bo w 1868 r. został odbudowany. Jego urok i piękno można podziwiać do dnia dzisiejszego. Leśną rezydencją w Pomnicach upodobała sobie żona Jana Henryka XV - Maria Teresa Cornwalis West ( księżna Daisy) - jedna z najpiękniejszych kobiet II poł. XIX w. w Europie.
Zameczek w Promnicach wybudowano z myślą o najznakomitszych gościach zapraszanych na polowania w Puszczy Pszczyńskiej. Promnice odwiedzali m. in. Wilhelm I Friedrich Ludwig von Hohenzollern - król Prus i Wilhelm II - cesarz Niemiec. Zameczek Myśliwski został przekazany Skarbowi Państwa pod koniec lat 30-tych. Wtedy to synowie Jana Henryka XV oddali Promnice, jako część opłaty spadkowej. Początkowo pieczę nad zameczkiem pełniły Lasy Państwowe, a następnie kolejne kopalnie i zrzeszenia górnicze. W 2003 roku Promnice stanowią ponownie własność Skarbu Państwa.
Rzeźba św. Huberta
Zameczek Myśliwski Promnice to obiekt zabytkowy. Zabytkowa jest również pochodząca z 1864 roku figura przedstawiająca patrona myśliwych św. Huberta z jeleniem, wzniesiona na dziedzińcu przed Zameczkiem. Święty ubrany w krótką tunikę za kolana, z zarzuconą na plecy skórą z niedźwiedzia, z zawieszoną na prawym ramieniu torbą myśliwską i łukiem, prezentuje się majestatycznie. Autor, słynny ówczesny rzeźbiarz Jan Janda, pracujący dla dworu Hochbergów, przedstawił twarz mężczyzny w sile wieku, okoloną kędzierzawą brodą i sumiastymi wąsami. W swojej pracy nad rzeźbą inspiracją była podobizna budowniczego Zameczku Księcia Pszczyńskiego Jana Henryka XI.
